Een gewone dag in Sabi Sands

Iedere dag de Big 5 is ook een regelmatig leven. Of het gaat vervelen, dat nooit. Leeuwen die voor het nageslacht zorgden, het nageslacht van luipaarden, olifanten met veel nageslacht. Het was allemaal daar, en nog veel meer. Uiteindelijk was het einde van de dag toch wel het spannends. Aan het begin van de middag game drive kwamen we bij een kadaver van een buffel die een paar uur eerder een natuurlijke dood was gestorven. Nu was dat in het territorium van een luipaard die toch even polshoogte kwam nemen en deze snack dankbaar aanvaarde. Na een paar hapjes besloot ze zich echter terug te trekken. Op het moment dat wij daar aankwamen was ze lekker aan het uitbuiken en aan het genieten van de ondergaande zon. Dat alles op een steenworp afstand onze lodge.
Nu bleek dat zij daar recentelijk al een keer 8 dagen verbleef, nadat zij in het kamp haar nageslacht had gedeponeerd. Het management had daar natuurlijk een andere gedachte over en was dit roofdier liever kwijt dan rijk binnen de hekken van de lodge. Kosten nog moeite werden gespaard en na 8 dagen pakte deze luipaard dame haar biezen, inclusief haar jongen. Deze avond echter besloot ze terug te keren naar de geboortegrond van haar jongen en was ze weer gezien bij tent nr: 2. Dat was voor ons bij de buren. Dit nieuws kregen wij te horen vlak voor het einde van onze avondrit. Voorzichtig reden wij het kamp in waar een "leger" van rangers ons stond op te wachten om ons op een veilige manier naar de tent te begeleiden. Het luipaard had de lodge, op aandrang, weer verlaten maar er werd geen risico genomen en een "all clear" werd nog niet gegeven.
Uiteindelijk was de dode buffel in de buurt interessanter dan onze lodge en kwam het dier niet meer terug. "All clear" en we konden gerust aan tafel. Toch weer een hele boeiende dag in de bush.

De dame in kwestie.